Home » Posts tagged 'Research & Development'

Tag Archives: Research & Development

Kennis krijgt Kracht

‘Back to basics’: Triple Helix (NL versie)

Iedereen heeft wel een bepaald gevoel bij de term ‘back to basics’. Mensen denken hierbij bijvoorbeeld aan: terug naar het begin, terug naar de natuur, terug naar de basis of overnieuw beginnen.

‘Back to basics’ geeft aan dat er in het verleden een ontwikkeling is geweest die destijds veel goeds heeft betekend voor veel mensen. ‘Back to basics’ geeft ook aan dat de oorspronkelijke ontwikkeling wat op de achtergrond is geraakt of overvleugeld door allerlei andere ontwikkelingen.

Gelukkig herinnert het collectieve geheugen ons er aan dat de oorspronkelijke beweging een goede is geweest. En tenslotte is er kennelijk een goede reden of aanleiding om terug te grijpen naar de ontwikkeling van destijds.

Triple Helix model

In een aantal artikelen dat ik recent las werd regelmatig gerefereerd naar het artikel van Etzkowitz en Leydesdorff, “The dynamics of innovation: from National Systems and “Mode 2” to a Triple Helix of university-industry-government relations”. Zij hebben in dit artikel de basis gelegd voor het huidige denken over de samenwerking van overheid, onderwijs en ondernemers.

Zonder volledig te willen zijn wil ik dit model (de ontwikkeling uit het verleden) hier nog eens doornemen (en daarmee in feite ‘back to basics’ gaan) met als doel begrip te ontwikkelen voor veel van de huidige ontwikkelingen in onze kenniseconomie.

3 partijen

Het Triple Helix model is gebaseerd op de samenwerking van 3 partijen, met tussen haakjes een korte beschrijving van het primaire doel van die partij:

  1. Overheid (het uitoefenen van wetgevende controle)
  2. Onderwijs (‘productie’ van nieuwe kennis)
  3. Ondernemers (genereren van economische groei en voorspoed)

In het Triple Helix model werken deze 3 partijen samen en dit is gevisualiseerd in de afbeelding.

Het mooie is dat door de samenwerking het synergie effect zijn werk doet. Synergie ontstaat door de samenwerking tussen steeds 2 van bovenstaande partijen en uiteraard de samenwerking van alle 3 partijen tegelijkertijd. Deze samenwerkingsverbanden zijn als volgt te benoemen en te karakteriseren:

  1. Overheid – Onderwijs: kennis infrastructuur. Partijen werken samen om een infrastructuur te ontwikkelen waarin een ieder op optimale manier kennis kan ontwikkelen. Overheid investeert een aanzienlijk deel van haar budget in onderwijs. En onderwijs zorgt niet alleen voor nieuwe kennis; ook in de overdracht van kennis aan studenten wordt veel geïnnoveerd.
  2. Overheid – Ondernemers: politieke economie. In deze context gaat het om het scheppen van een optimaal ondernemersklimaat waarin alle ruimte ontstaat voor innovatie en duurzame ontwikkelingen. De overheid faciliteert, probeert regelgeving te vereenvoudigen. Door afdracht van belastingen kan de overheid op haar beurt weer investeren in met name onderwijs.
  3. Onderwijs – Ondernemers: innovatie. Door gebruik van kennis ontstaan in samenwerking met hoger onderwijs (research) is het bedrijfsleven in staat te innoveren en de uitwerking daarvan (development) om te zetten in economische ontwikkeling en groei.
  4. Daar waar onderwijs – overheid – ondernemers samenwerken ontstaan de voorwaarden voor een op kennis gebaseerde economie. Hier werkt (de zogenaamde ‘sweet spot’) de synergie in optima forma. Het resultaat is uiteraard veel meer dan de som der delen.

Het Triple Helix model is in de wetenschap verder ontwikkeld. Vooral de rol van het hoger onderwijs krijgt veel aandacht en er wordt dan bijvoorbeeld gesproken over de tweede academische revolutie. De eerste ging over het toevoegen van het doen van onderzoek aan de eigenlijke opdracht van universiteiten, kennisoverdracht. De tweede is het toevoegen van de opdracht kennis om te zetten in economische ontwikkeling (gesproken wordt over de ondernemende universiteit).

Niet alleen het hoger onderwijs onderzoekt en publiceert verder op basis van dit model; de overheid en ondernemers hebben hun verantwoordelijkheid genomen en het Triple Helix model op een praktische manier ingevuld. De overheid door te faciliteren in de ruimste zin van het woord en ondernemers door de handschoen op te pikken en veel energie te steken in Research & Development. Dit alles met duurzame economische ontwikkeling als doelstelling.

Triple Helix Conference

De wetenschap rondom het Triple Helix model wordt elk jaar gedeeld op de Triple Helix Conference die in 2013 werd gehouden in London. De papers die gepresenteerd werden staan keurig gerangschikt op de site van het Big Innovation Centre. Tenslotte wordt de conferentie volgend jaar gehouden in Tomsk, Rusland.

Eigenschappen van een ondernemende regio *

Op basis van een vijftal fases beschrijft Etzkowitz de ontwikkeling van Silicon Valley, vanaf haar ontstaan tot heden, met als doel aan te geven welke factoren bepalend zijn geweest voor het succes van Silicon Valley. Maar ook welke de voorwaarden zijn voor verder succes van Sillicon Valley in de toekomst. Mijn doel is deze eigenschappen als ‘instrumentarium’ op een rijtje te zetten om daarmee inzicht te krijgen welke aspecten een rol spelen in ondernemende regio’s in Nederland in het algemeen en die bij u in de buurt in het bijzonder.

Stanford University

Zeer bepalend voor het succes is de aanwezigheid van Stanford University geweest, met in haar genen het creëren en delen van wetenschappelijke kennis. Zij heeft als strategie een entrepreneurale universiteit te willen zijn en zich te verbinden met overheid en bedrijven.  Silicon Valley is daardoor gaan groeien en uiteindelijk een innovatie-hub geworden dat talent en technologie van buiten de regio aantrekt. Aspecten die daartoe hebben bijgedragen zijn:  zelf opgeleide academische ondernemers, mede door overheid gesteunde R&D, het aantrekken van venture capital, en het ontstaan van industrie die op haar beurt weer investeert in academisch onderzoek.

Silicon Valley (en elke andere kennis regio) heeft zich ontwikkeld langs de volgende 5 fases:

1 Ontstaan

Binnen Stanford University ontwikkelde zich regeneratieve kennis over het steeds weer afsplitsen en opbouwen van start-ups. Er ontstond een regionale innovatie cultuur met veel kleine bedrijven en onafhankelijke uitvinders. Maar ook belangrijk was de schaal van de toegezegde overheidsinvesteringen in R&D. Amerika kenmerkt zich door het bestaan van enkele zeer grote overheidsinstellingen die enorme geldbedragen in onderzoek steken. Nasa is daarvan een voorbeeld maar ook Defensie.

2 Samenvoeging

Het al bestaande proces van het genereren van start-ups wordt versneld door meer samenwerking tussen universiteit, overheid en bedrijven. Sociaal, intellectueel en financieel kapitaal worden samengevoegd om het proces te accelereren. Drijfveren worden: reputatie, vakmanschap en de wens nieuwe technologieën uit te vinden. De academische werkhouding, doorgaan totdat er een oplossing is gevonden voor een probleem, wordt gemeengoed. Er wordt niet gerust voordat een project wordt opgeleverd. Vandaag de dag vertaald dit zich bijvoorbeeld in Hackatons waarbij 48 uur achtereen wordt gewerkt om bijvoorbeeld een app te ontwikkelen.

3 Uitbreiding

Het ontstaan van nieuwe bedrijven bereikt een kritische massa. Er ontstaan diverse innovatie clusters (elk een interactieve groep van startende bedrijven) die groeien, terugvallen en soms weer opbloeien. Ervaren ondernemers begeleiden startende ondernemers. Kennis wordt op peil gehouden met de inbreng van geavanceerde academische kennis. Binnen de universiteit worden Technology Transfer afdelingen opgezet om de kennisstroom te sturen en verzilveren.

4 Uitbloei

Teruggang in een cluster wordt gecompenseerd door groei in een andere. Clusters maken gebruik van cross-overs tussen technologische gebieden. Silicon Valley wordt een plek waar ambitieuze ondernemers, nieuwe technologieën en ideeën naar toe stromen.

Er ontstaan ook krachten die de ontwikkeling van de regio ondermijnen: het op afstand houden van de overheid, geen sturing vanuit een centraal punt, ieder lijkt zijn gang te gaan.

5 Vernieuwing

Binnen het innovatieve ecosysteem wordt iedereen afhankelijk van elkaar: advocaten, accountants, head-hunters, venture capitalists, business angels en nieuwe ondernemers. Vernieuwing is noodzakelijk en kan volgens Etzkowitz op 2 manieren worden bereikt: 1) continue toestroom van nieuw ‘menselijk kapitaal’ vanuit de academische opleiding en 2) overheids- en bedrijfsinvesteringen in R&D. Vooral de overheid als ‘inkoper’ van kennis blijft belangrijk.

Tenslotte

Een op kennis gebaseerde economische ontwikkeling van een regio is afhankelijk van de inbreng van eigen onderzoek. Teveel afhankelijk zijn van externe bronnen van menselijk en intellectueel kapitaal kan het vermogen van de regio om zichzelf steeds te vernieuwen middels het voortbrengen van start-ups, ondermijnen. Volgens Etzkowitz is de sleutel voor een succesvolle ondernemende regio het voortbrengen van menselijk kapitaal en investeringen in R&D in een institutionele infrastructuur die zich kenmerkt door transparante academische grenzen tussen overheid, onderwijs en bedrijven. En de samenwerking tussen de 3 partijen kenmerkt zich door hoge mate van interactiviteit. Dit alles vraagt een visie die op langere termijn resultaat levert en blijft leveren.

 

*) Deze column is gebaseerd op het artikel “Silicon Valley at risk? Sustainability of a global innovation Icon”, Etzkowitz H., Social Science Information, December 2013 vol. 52 no. 4 515-538

Na de verkiezingen: het beleid in uw gemeente

De verkiezingen zijn achter de rug. Colleges worden gevormd en straks komen nieuwe plannen voor de komende vier jaar. Maar waarop worden nu de beleidsplannen van de gemeenteambtenaren gebaseerd?

Binnen het raakvlak ondernemers, onderwijs en overheid staat Triple Helix1 voor alle interactie tussen die drie partijen met als doel het bevorderen van onderzoek, innovatie, economische concurrentiekracht en groei. In een vorige column heb ik al stilgestaan bij de oorsprong van het denken over samenwerking tussen deze 3 partijen. Als de Triple Helix wordt voorgesteld als een driehoek met een van de partijen op elke punt spreekt het voor zich dat er ook duale samenwerkingsverbanden zijn. De kern van de zaak ligt in dat geval in de relatie tussen twee partijen. In deze column besteedt ik aandacht aan de drie duale vormen van samenwerking. Voor de goede orde: in de netwerkeconomie spreekt het voor zich dat de derde Triple Helix partij toch altijd wel op een of andere manier betrokken zal zijn, zij het minder zichtbaar.

1)      “Knowledge Transfer Partnerships” tussen onderwijs en ondernemers (KTP)

Dit gaat over valorisatie van kennis of technologie. Een KTP kan zich op verschillende manieren manifesteren. Zo kan vanuit beide partijen gewerkt worden aan Research & Development. Er kan kennis te gelde worden gemaakt middels licentie’s of patenten. Maar er kan ook gedacht worden aan spin-offs waarbij kennis vanuit de universiteit in samenwerking met de partners wordt omgezet in nieuwe bedrijven. Op grotere schaal kun je vervolgens denken aan accelerators waarbij ideeën versneld in produkten worden uitgewerkt, of science parks.

Drie belangrijke factoren blijken nodig voor succesvolle KTP’s.

  • Ten eerste, het is een samenwerking waar kosten mee gemoeid zijn. Ook kost het moeite en tijd om het te laten werken.
  • Ten tweede is het een ‘contactsport’, het werkt het beste wanneer mensen elkaar ontmoeten om ideeën uit te wisselen, en nieuwe kansen te ontdekken.
  • Ten derde, het heeft praktische, tijdige en actieve steun nodig op institutioneel niveau – zowel binnen het bedrijf als de universiteit – en heeft baat bij een cultuur van openheid.

Overheid

De rol die in eerste instantie wordt bedacht voor de overheid is die van een sturend, regelgevend orgaan. Met beleid op allerlei gebied bepaalt de politiek de kaders waarbinnen moet worden gewerkt. En om te handhaven wordt dit vastgelegd in regels. Maar de relatie tussen overheid en ondernemers of onderwijs kan ook anders. In termen van samenwerking.

2)      Publiek-Private samenwerking tussen overheid en ondernemers

Op allerlei terreinen probeert de overheid haar doelstellingen te realiseren door (tijdelijke) samenwerking met het bedrijfsleven aan te gaan. Vaak met als doel de traditionele aanbesteding te ‘omzeilen’ en met de partners op een creatieve manier te kunnen samenwerken. En dat is dan nodig omdat er naast het directe belang van het realiseren van een gezamenlijk project ook een maatschappelijk doel gerealiseerd moet worden. Zo kan het zijn dat een renovatieproject in een bestaande, oude wijk zodanig invloed heeft op de leefomgeving dat een eenvoudige gunning van het project aan een aannemer niet recht zou doen aan de complexiteit van de situatie. Sterker nog, het bedrijfsleven zal er baat bij hebben zich als team van bedrijven te profileren om zodoende alle kennis binnen huis te kunnen hebben. Er wordt meestal gekozen om voor de uiteindelijke realisatie van een project alle partijen bijeen te brengen in een semi-permanente publiek-private samenwerking.

3)      Kennisintensieve beleidsontwikkeling (onderwijs en overheid)

En toen ontving ik de uitnodiging voor het Kennis en Beleid Congres 2014. Volgens de organisatie, ScienceWorks, wordt wetenschappelijke kennis minstens zoveel benut bij ministeries, provincies en gemeenten, als voor patenten, startups en technologische innovatie. Het congres heeft als thema Kennisintensieve Beleidsontwikkeling in de Praktijk. Eigenlijk is er niets nieuws onder de zon. Of kennis nu wordt ingezet voor bedrijven of voor de overheid, daar zit geen verschil in. Natuurlijk wel in de doelstelling van de ontvanger van de kennis of het type kennis. Het achterliggende verdienmodel zal voor de kennisinstelling uiteraard ook anders zijn. Op het congres wordt stilgestaan bij Interne Organisatie van Kennisintensief Beleid en Effectief Gebruik van Externe Kennis.

Wat betreft punt 3 wil ik u de column van het Rathenau instituut niet onthouden, dat toevallig deze week verscheen en gaat over gebruik van wetenschappelijk kennis voor het bepalen van beleid op grote maatschappelijke vraagstukken. Zoals klimaatverandering.

Wel iets anders dan gebruik van kennis voor het bepalen van beleid op lokaal niveau. Maar dat is net zo belangrijk. We zijn er tenslotte weer voor naar de stembus geweest.

The Triple Helix Association

Spectaculaire groei corporate accelerators

Vorig jaar heeft er een enorme groei plaatsgevonden in het aantal samenwerkingsverbanden tussen grote bedrijven en kleine of startende ondernemingen. De aard van de samenwerking is divers, van het genereren van ideeën, samen werken aan innovaties, tot het faciliteren van starters door de gevestigde bedrijven.

Open innovatie

De overtuiging bestaat dat innovatie sneller werkt in een open markt. In een situatie waarin de R&D van een bedrijf niet stopt bij de bedrijfspoort maar waar actief naar samenwerking wordt gezocht met anderen, voor het genereren van ideeën maar ook productontwikkeling met technologie die niet binnen het bedrijf beschikbaar is. Open innovatie maakt gebruik van de kennis van elk van de partijen en door nieuwe partners toe te voegen nemen de mogelijkheden alleen maar toe. Men stapt over van interne R&D naar ‘gedemocratiseerde’ innovatie waarbij iedere partij van belang is.

Grote bedrijven profiteren van creativiteit

Veel van de nieuwe uitvindingen ontstaan in kleine ondernemingen. Door gebrek aan logge bureaucratie kunnen zij sneller schakelen. Door samenwerking te zoeken profiteren bedrijven en ontstaat ideeën en innovatie binnen kleine teams. De meeste bedrijven zitten nog in het proces van aanpassing aan de digitale wereld en wat is een betere manier dan dit te doen met jonge, innovatieve bedrijven. En omdat ook de afdeling Corporate PR de voordelen ziet in de vorm van verbetering van het imago is het waarschijnlijk dat de groei in samenwerkingsverbanden zal doorzetten.

Kleine bedrijven van beschikbaarheid ‘resources’

Voor kleine bedrijven of startende ondernemingen zijn de voordelen nog groter. Zij krijgen toegang tot financiering, faciliteiten, technologie en kennis van het bedrijf. Daardoor kunnen zij eerder investeren in bijv. prototypes, hoeft in eerste instantie geen geld te worden besteedt aan machines en kunnen zij gebruik maken van de expertise van mensen binnen het grote bedrijf. En slaagt de opzet dan is het mogelijk, dankzij de beschikbare distributie- en verkoopkanalen, het product sneller in de markt te plaatsen. Kortom, voor startende ondernemingen is een ‘accelerator’ programma van een groot bedrijf een forse stap in de goede richting.

Wat is een goed programma?

Beide partijen moeten voordeel zien in de samenwerking. Met andere woorden: het partnerschap moet een win-win situatie zijn voor zowel de onderneming als de starter. Zonder een balans daarin zullen onderneming op termijn geen voordeel behalen die opwegen tegen de kosten. En zullen starters afhaken als ze merken dat ze worden ‘gebruikt’.

Ook moeten starters onafhankelijk moeten kunnen blijven met als doel de nieuwe onderneming succesvol te maken en op te schalen. Uiteraard kunnen ondernemingen altijd starters inlijven wanneer deze een uiterst succesvol product te hebben ontwikkeld. Daarvan zijn er in Sillicon Valley talloze voorbeelden.

Voorbeelden

Enkel ter illustratie hierbij een aantal typen van samenwerking met een voorbeeld.

Ideeën – sommige bedrijven houden de deur deels dicht maar beseffen wel dat voor sommige uitdagingen het goed is om ook externe partijen mee te laten denken. De engelse term is ‘ideation’. Een programma focust op het verwerven van nieuwe ideeën voor technologie, het business model en ander uitdagingen.

Challenges and Wants – Unilever

Creating an entrepreneurial culture – Intel

Investeringsprogramma’s of venture capital – hierbij gaat het daadwerkelijk om het financieren van de startende onderneming. Startende ondernemingen moeten al een zeker track-record hebben. De bedoeling van de investering is uiteindelijk wel een gezonde ROI.

Qualcomm venture

Partnerschap, samenwerking – deze zijn bedoeld om startende ondernemingen toegang te verschaffen tot intellectueel eigendom, verkoopkanalen, of markttoegang. Maar is zijn eenvoudigste vorm kan het ook gaan om kantoorruimte.

AT&T Foundry

Rol overheid

Uit onderzoek blijkt dat een regio is gebaat met een zekere balans tussen de aanwezigheid van grote bedrijven en startende ondernemingen. Daaruit ontstaan samenwerkingsverbanden die leiden tot innovaties en ook banen. Sterker nog – de meeste nieuwe banen ontstaat bij startende ondernemingen. Taak van de overheid is dus in de regio een balans te zoeken, en daar te stimuleren waar dat het meest nodig is. Of meer grote bedrijven aantrekken, of startende ondernemingen faciliteren, of samenwerking tussen beide te stimuleren.

Bronnen:

Corporations and Startups No Longer Strange Bedfellows

Every corporation needs an accelerator program

2013 – the year of the corporate accelerator?

Why some regions are more innovative than others

The Importance of Startups in Job Creation and Job Destruction

‘Back to basics’: Triple Helix (English)

There are different definitions for the term ‘back to basics’. It can mean, for example: back to the beginning, back to nature, or ‘starting all over again’.

‘Back to basics’ indicates that there has been a development in the past that, at the time, was impactful or important. It also indicates that the original development has been pushed somewhat to the background or has been eclipsed by other developments.

Fortunately, collective memory reminds us that the original notion was a good one. And there is obviously a good reason or occasion to go ‘back to basics’, and reexamine the developments of that time.

Triple Helix model

Recently I read some articles that referred to the article by Etzkowitz and Leydesdorff: The Dynamics of Innovation: from National Systems and “Mode 2” to a Triple Helix of University-Industry-Government Relations. In this article, the authors laid the foundation for current thinking on the cooperation between government, education and businesses.

I would like to examine this model (the development of the past) on a somewhat basic level with the aim of developing an understanding of many of the current evolutions in our knowledge economy. In fact, I would like to go ‘back to basics’ by studying this core model.

Three parties involved

The Triple Helix model is based on the cooperation of three parties. A brief description of each of their primary purposes follows in parentheses:

  1. Government (exercising legislative control)
  2. Education (‘production’ of new knowledge)
  3. Entrepreneurs (generating economic growth and prosperity)

In the Triple Helix model these three parties work together as demonstrated in this figure:

test-eng

 

The nice thing is that synergy does occur as a result of this collaboration. Both as a result of the collaboration between two of the above parties, and of course, the cooperation of all three parties simultaneously. These partnerships are identified and characterized as follows:

  1. Government – Education: knowledge infrastructure. Parties cooperate in order to develop an infrastructure in which everyone can develop knowledge in an optimal way. Government invests a significant portion of its budget in education. And education not only creates new knowledge, but knowledge is also transferred to students through seeking and application of innovation.
  2. Government – Businesses: political economy. In this context, an optimum business environment is created, in which innovation and sustainable developments can prosper. The government facilitates, and seeks to simplify regulation. Tax payments allow the government, in turn, to invest in education, innovation and de-regulation.
  3. Education – Businesses: innovation. By using knowledge developed in collaboration with universities or or institutes of higher learning ,(Research & Development) businesses are able to innovate and, as a result, drive economic development and growth.
  4. When education – government – businesses work together, conditions emerge for a knowledge-based economy. Here, synergy (the so-called ‘sweet spot;) works at its best. The result is, of course, much more than the sum of its parts.

The Triple Helix model has been further developed scientifically. The role of higher education, especially, has gotten a lot of attention. This is referred to as the second academic revolution. The first revolution took place when conducting research was added to the primary task of universities: knowledge transfer. The second revolution will add the role of converting knowledge into economic development (‘the entrepreneurial university’).

Higher education is not the only party to research and publish based on this model. Government and businesses have taken on their responsibility and implemented the Triple Helix model in a practical way. Government implements it by facilitating in the broadest sense of the word, and businesses implement it by picking up and investing a lot of time and money in Research & Development. All with the aim of creating sustainable economic growth and development.

Triple Helix Conferences

The science around the Triple Helix model is subject of the Triple Helix Conferences. The papers presented at the London Conference in 2013 are available on the Big Innovation Centre website. This year’s conference will be held in Tomsk, Russia.

Edited by two points copy.